Η Κεφαλονιά είναι το μεγαλύτερο νησί του ιονίου πελάγους. Έχει έκταση 781,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό κατά την τελευταία απογραφή γύρω στους 40.000 κατοίκους. Σύμφωνα με την παράδοση το όνομά της προέρχεται από τον πρώτο κάτοικο του νησιού, τον μυθικό ήρωα Κέφαλο.

Στην αρχαιότητα γίνεται συχνή αναφορά στην Κεφαλονιά, ενώ η Ομηρική Ιθάκη είναι ιδιαίτερα γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο μέσα από αυτά τα επικά δημιουργήματα. Ανέκαθεν, παράλληλα με τον Ελληνικό πολιτισμό και το πνεύμα που επικράτησε στον αιώνα που ακολουθεί, στο νησί υπήρχε ο ιδιαίτερος τοπικός χαρακτήρας, που μαζί με το εμπόριο που λόγο της θέσης του ήταν φυσιολογικό να κυριαρχεί βοήθησε ώστε να υπάρχει ευημερία και πρόοδος, ταυτόχρονα με την πολιτισμική άνθηση.

Κατά τη διάρκεια της άνθισης της Ρωμαϊκής και εν συνεχεία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας η Κεφαλονιά ακολουθεί την τύχη των υπολοίπων περιοχών που βρίσκονται γύρω από αυτή και εντάσσεται στις σχηματιζόμενες κυριαρχούσες δυνάμεις. Κύρια πηγή πλουτισμού το εμπόριο.

Μετά την άλωση της Κωνστ/λης από τους Φράγκους και κυρίως μετά την άλωση της Πόλης από τους Τούρκους πολλά από τα πνευματικά στοιχεία του τότε πολιτισμένου κόσμου κατέφυγαν στα ιόνια νησιά και κυρίως στην Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα. Εκεί για πολλά χρόνια ανεμπόδιστα έγινε εφικτή η συνέχιση της καλλιέργειας του πνεύματος και των τεχνών. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας τα Επτάνησα γνώρισαν πολλές αλλαγές ως προς την κυριαρχία. Οι Άγγλοι και οι Ενετοί δεν αντιμετώπιζαν τα νησιά ως δυνάστες αλλά ως προστάτες και ενδιαφέρονταν ώστε αυτά να ευημερούν. Είχαν λοιπόν ιδιαίτερα προνόμια με αποκορύφωμα την περίοδο της Επτανήσου πολιτείας, όπου ουσιαστικά υπήρχε αυτονομία. Έτσι, η επαφή με τους λαούς αυτούς  άφησε θετικές επιρροές και στοιχεία, με αποτέλεσμα να εμπλουτιστεί ο ήδη σύνθετος αυτός πολιτισμός. Η τουρκοκρατία διήρκησε μόλις επτά χρόνια. Το 1757 το Αργοστόλι έγινε η νέα μετά το κάστρο Αγίου Γεωργίου πρωτεύουσα του νησιού.

Με την απελευθέρωση του Ελλαδικού χώρου και τη δημιουργία Ελ. κράτους στο χώρο της Επτανήσου δημιουργήθηκε μια κίνηση για ένωση με την Ελλάδα, με φυσικό σκοπό την μετάδοση του σαφώς ανώτερου πολιτισμού στην νεοσύστατη χώρα και την πολιτισμική κυριαρχία. Στις 21 Μαΐου 1864, μια ιστορική μέρα για την νεότερη ιστορία, γίνεται η ένωση των ιονίων νήσων με την Ελλάδα, με τον τρόπο του δωρισμού στον βασιλέα της χώρας από τους Άγγλους. Μετά την ένωση πολλοί επτανήσιοι κινούνται ανεμπόδιστα προς την ελεύθερη Ελλάδα, ενώ η ευημερία συνεχίζεται.

Οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι αποτελούν το πρώτο πλήγμα σε αυτή την ευημερία, καθώς πολλά παραδοσιακά κτήρια βομβαρδίζονται. Η ανθρώπινη προσωπικότητα ενός λαού που δε γνώρισε πολέμους και μάχες καταρρακώνεται και ο πολιτισμός αρχίζει να έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η Ιταλία ξεκινά διαδικασίες προσάρτησης κάνοντας έργα υποδομής που ακόμα κοσμούν το νησί. Ωστόσο, η αναγκαστική επέμβαση της Γερμανίας που ισοπεδώνει παρά κατακτά θα δώσει μια ακόμα βολή κατά του ήδη πληγωμένου Κεφαλονίτη. Με τη λήξη του πολέμου πολλοί Κεφαλονίτες αναζητούν εργασία σε μεγαλουπόλεις ή και στο εξωτερικό, με μεγάλη επιτυχία όπως η ιστορία αποδεικνύει.

πηγή: www.kefalonitis.com

    
Η Κεφαλονιά έχει πολλές παραλίες γεμάτες βότσαλα, ή με άμμο. Άλλες είναι πιο οργανωμένες, άλλες πιο κοσμικές και άλλες πάλι πιο δυσπρόσιτες και άγνωστες, αλλά όλες με την ίδια άγρια ομορφιά και ποικιλία χρωμάτων.
Εκτός από ένα καταπληκτικό φυσικό περιβάλλον για καλοκαιρινές διακοπές στην Κεφαλονιά, θα βρείτε αξιοθέατα τα οποία θα ικανοποιήσουν κάθε ταξιδιωτική διάθεση και θα σας μαγέψουν!
Η διασκέδαση στην Κεφαλονιά καλύπτει κάθε προτίμηση. Γραφικές ταβέρνες, πολυτελή εστιατόρια, μπιστρό, cafe, club και μπαράκια, βρίσκονται σε κάθε γωνιά του νησιού!